Jean Schalekamp – Louis Couperus

Louis Couperus en 1912 Louis Couperus y su perro Brinio en 1923 Diseño de cubierta de Chris Lebeau, para De Stille Kracht, 1900. Ejecutado con la técnica indonesia del batik, por Agathe Wegerif-Gravestein Edición moderna de la novela La force des ténèbres, trad. al francés de Selinde Margueron, 1986 The Hidden Force, trad. de Alexander Teixeira de Mattos, 1992 Fuerza Oculta, trad. al español de Jean Schalekamp, 1991 Die stille Kraft, trad. al alemán de Christel Captijn-Müller y Heinrich G.F. Schneeweiß, 1993 Miniserie para la televisión, de Walter van der Kamp, 1974 Audiolibro, leído por la actriz Sylvia Poorta, 2014 El escritor y traductor Jean Schalekamp Enlace a las traducciones de Jean Schalekamp en la base de datos del Nederlands Letterenfonds (Fondo Neerlandés para las Letras)https://letterenfonds.secure.force.com/vertalingendatabase/zoeken?type=search&query=Jean%20Schalekamp Jean Schalekamp op Wikipedia Nederlandshttps://nl.wikipedia.org/wiki/Jean_Schalekamp Semblanza de Jean Schalekamp a su muerte (Diario de Mallorca)http://www.diariodemallorca.es/sociedad-cultura/2015/09/30/muere-jean-schalekamp-humanista-escribio/1058984.html Louis Couperus op Wikipedia Nederlandshttps://nl.wikipedia.org/wiki/Louis_Couperus Louis Couperus en Wikipedia españolahttps://es.wikipedia.org/wiki/Louis_Couperus Louis Marie Anne Couperus (Den Haag, 10 juni 1863 - De Steeg, 16 juli 1923) was een Nederlandse schrijver en een van de eerste Nederlandse vertegenwoordigers van het literaire naturalisme. Couperus' werk omvat allerlei uiteenlopende literaire genres. Hij debuteerde met poëzie, maar legde zich vervolgens al snel toe op psychologische romans, waarmee hij de meeste bekendheid verwierf. Hij schreef daarnaast cultuursprookjes, historische romans en veel reisverslagen en columns. In het algemeen wordt hij gezien als een van de belangrijkste schrijvers uit de canon van de Nederlandse literatuur. De uitgave van zijn Volledige Werken (1987-1996) geldt als een van de eerste Nederlandse tekstedities die volgens wetenschappelijke, tekstkritische normen tot stand zijn gekomen. Louis Marie Anne Couperus (La Haya, 10 de junio de 1863 - De Steeg, 16 de julio de 1923) fue un escritor neerlandés y uno de los primeros...

Ana Crespo Solans – Carl Friedman

La escritora Carl Friedman Tralievader. Original neerlandés (1991) Vater. Traducción al alemán, 1993 Nightfather. Traducción al inglés, 1994 Come siamo fortunati. Traducción al italiano, 1997 Al otro lado de la alambrada. Traducción al español de Ana Crespo Solans, 2001 Mon père couleur de nuit. Traducción al francés, 2001 Película de Danniel Danniel, 1995 (55 min.) Taller de traducción literaria neerlandés-español, A'dam-Utrecht, agosto de 2005, foto del grupo (sin mí, que hago la foto). Ana Crespo es la segunda por la izquierda > Enlace a las traducciones de Ana Crespo Solans en la base de datos del Nederlands Letterenfonds (Fondo Neerlandés para las Letras)https://letterenfonds.secure.force.com/vertalingendatabase/zoeken?type=search&query=Ana%20Crespo%20Solans > Enlace a Ana Crespo Solans (EOI Madrid) – Pronunciación de los futbolistas ‘holandeses’ Pronunciación de los futbolistas ‘holandeses’ – Ana Crespo en Canal Plus > Carl Friedman op Wikipedia Nederlandshttps://nl.wikipedia.org/wiki/Carl_Friedman Carl Friedman, pseudoniem van Carolina Klop (Eindhoven, 29 april 1952) is een Nederlandse schrijfster. Zij debuteerde in 1991 met de alom geprezen novelle Tralievader. Hiervan verschenen inmiddels vertalingen in het Duits (Vater, eine Erzählung, 1993), Engels (Nightfather, 1994), Italiaans (Come siamo fortunati, 1997), Frans (Mon père couleur de nuit, 2001) en Spaans (Al otro lado de la alambrada, 2001). Voorts werd het boek verfilmd door Danniel Danniel, de film werd in 1997 uitgezonden door de NPS.  In 1993 verscheen de roman Twee koffers vol. Opnieuw volgden vertalingen, in het Duits (Zwei Koffer, 1996), Engels (The shovel and the loom, 1996), Frans (Une histoire perdue, 2003) en Russisch (Dva tsjemodana vospominani, 2004) en een verfilming, ditmaal door Jeroen Krabbé‚ onder de titel Left Luggage (1998). Friedmans derde boek, De grauwe minnaar, verscheen in 1996. Friedman woont en werkt in Amsterdam. Zij schrijft wekelijks een column, aanvankelijk in Trouw en vanaf 2002 in Vrij Nederland. In november...

Inleiding – Presentación

InleidingIn deze sectie wil ik jullie de belangrijkste literaire vertalers Nederlands-Spaans voorstellen, aan de hand van het begin van één van hun vertalingen. Het begin van een literair werk is vaak gedenkwaardig en ook typerend voor de stijl van de schrijver. Dus zal ik de eerste twee bladzijden tweetalig laten zien. Om origineel en vertaling makkelijker te kunnen vergelijken  heb ik in beide teksten de werkwoorden in vet gemarkeerd. Dit is dus een leuke manier om te zien hoe gereputeerde vertalers allerlei vertaalproblemen proberen op te lossen. Verder kunnen we ook in onze eigen taal genieten van het begin van een belangrijke buitenlands werk. Hiermee hoop ik dat jullie zin krijgen om het hele boek te lezen, andere boeken van dezelfde auteur, of andere vertalingen van dezelfde vertaler. Veel plezier ermee! PresentaciónEn esta sección os quiero presentar a los traductores literarios del neerlandés al español más importantes, de la mano del comienzo de una de sus traducciones. El comienzo de una obra literaria es a menudo memorable y también característico del estilo del escritor. Así pues mostraré las dos primeras páginas de forma bilingüe. Para poder comparar más fácilmente el original y su traducción, he marcado los verbos en negrita en ambos textos. Esta es pues una buena forma de ver cómo traductores reputados intentan resolver toda clase de problemas de traducción. Y también de disfrutar en nuestro propio idioma del comienzo de una obra extranjera importante. Con ello espero que os entren ganas de leer el libro completo, otros libros del mismo autor u otras traducciones del mismo traductor. ¡Que lo disfrutéis! Comparte esto:Haz clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva)Haz clic para compartir en Twitter (Se abre en una ventana nueva)Haz clic para compartir en...

Diego Puls – Arthur van Schendel

Arthur van Schendel Estatua de Arthur van Schendel Portada de Het Fregatschip Johanna-Maria Otra edición Portada del audio libro La Fragata Johanna María, trad. de Diego Puls e.c.c. Rafael Lechner Diego Puls Diego, dirigiendo un taller de traducción. > Enlace a la página web de Diego Puls (CV y traducciones)http://www.diegopuls.com.ar Enlace a las traducciones de Diego Puls en la base de datos del Nederlands Letterenfonds (Fondo Neerlandés para las Letras)https://letterenfonds.secure.force.com/vertalingendatabase/zoeken?type=search&query=Diego%20Puls Arthur van Schendel Arthur François Emile van Schendel (Batavia, Nederlands-Indië, 5 maart 1874 - Amsterdam, 11 september 1946) was een Nederlandse neoromantische schrijver. Tot zijn bekendste romans behoren Een zwerver verliefd en Het fregatschip Johanna Maria. Arthur van SchendelArthur François Emile van Schendel (Batavia, Indias Orientales Neerlandesas, 5 de marzo 1874 - Ámsterdam, 11 de septiembre 1946) fue un escritor neorromántico neerlandés. Entre sus obras más famosas se cuentan Un vagabundo enamorado y La fragata Johanna Maria. > Enlace a Arthur van Schendel en Wikipedia neerlandesahttps://nl.wikipedia.org/wiki/Arthur_van_Schendel_(schrijver) > Enlace a Arthur van Schendel en Wikipedia españolahttps://es.wikipedia.org/wiki/Arthur_van_Schendel Arthur van Schendel - Het fregatschip Johanna Maria (1930)    I. Het driemast volschip Johanna Maria werd op een dag in Februari 1865 van de werf op Oostenburg in Amsterdam te water gelaten. Het was windstil en vochtig weer, maar de zon scheen wit door den nevel, glanzend op het versche rood van de kiel en van de vlag. Toen een meisjeshand hem had bevrijd begon de romp onder het geroep van mannen langzaam te glijden, dan stortte hij zich voorwaarts en hij plonsde onstuimig in het opspattend water dat over den steven sloeg, tot de kabels die hem hielden kraakten en piepten. Nu lag daar een schip dat deinde op de kabbeling met de kleuren van zijn vlag weerspiegeld in het nat.  ...

Marta Arguilé Bernal – J. Bernlef

J. Bernlef Portada de Hersenschimmen Otra edición de Hersenschimmen Entre brumas. Traducción de Marta Arguilé Bernal Carátula de la película de Heddy Honigman Otra edición de la película > Enlace a Marta Arguilé Bernal en ‘ACE Traductores’http://www.ace-traductores.org/user/141 Enlace a las traducciones de Marta Arguilé Bernal en la base de datos del Nederlands Letterenfonds (Fondo Neerlandés para las Letras)https://letterenfonds.secure.force.com/vertalingendatabase/zoeken?type=search&query=Marta%20Arguil%C3%A9%20Bernal Bernlef (pseudoniem voor Hendrik Jan Marsman, Sint Pancras, 14 januari 1937 - Amsterdam, 29 oktober 2012) was een Nederlands schrijver, dichter en vertaler. Vanaf 2002 publiceerde hij onder het pseudoniem Bernlef (zonder de initiaal J), wat ontleend is aan de blinde Friese dichter Bernlef uit de 8e eeuw. Hij debuteerde in 1959 (onder het pseudoniem J. Bernlef) als dichter met Kokkels, en in hetzelfde jaar als prozaïst met Stenen spoelen. Voor Kokkels ontving hij in november 1959 de Reina Prinsen Geerligsprijs. In 1984 werd hij bij het grote publiek bekend met zijn roman Hersenschimmen, waarin hij het dementeringsproces uitvoerig beschrijft vanuit het oogpunt van een dementerende man. De roman werd in 1988 verfilmd door Heddy Honigmann en werd in 2006 in bewerking als toneelstuk uitgevoerd door het Ro Theater onder regie van Guy Cassiers. Als vertaler heeft Bernlef in het Nederlandse taalgebied tal van Amerikaanse en Zweedse dichters geïntroduceerd, onder wie Marianne Moore, Elizabeth Bishop en Tomas Tranströmer. Bernlef (seudónimo de Hendrik Jan Marsman, Sint Pancras, 14 de enero de 1937 - Ámsterdam, 29 de octubre de 2012) fue un escritor holandés, poeta y traductor. Desde 2002 publicó bajo el seudónimo de Bernlef (sin la inicial ‘J’), que tomó del poeta ciego frisón Bernlef del siglo VIII.  Debutó en 1959 (bajo el seudónimo de J. Bernlef) como poeta con Berberechos, y en el mismo año como prosista con Enjuagar piedras. Por...

Catalina Ginard Féron – Willem Frederik Hermans

Willem Frederik Hermans, de joven Willem Frederik Hermans, 1986 Portada de Nooit meer slapen Película basada en la novela(tráiler más abajo) No dormir nunca mástraducción de Catalina Ginard Féron > Enlace a Catalina Ginard Féron en ‘ACE Traductores’http://www.ace-traductores.org/user/174 Enlace a las traducciones de Catalina Ginard en la base de datos del Nederlands Letterenfonds (Fondo Neerlandés para las Letras)https://letterenfonds.secure.force.com/vertalingendatabase/zoeken?type=search&query=Catalina%20Ginard Willem Frederik Hermans (Amsterdam, 1 september 1921 - Utrecht, 27 april 1995) was een Nederlands schrijver van romans, novellen, verhalen, poëzie, toneelstukken en scenario's, alsmede van essays, kritieken en polemieken. Daarnaast was hij actief als fotograaf en maker van surrealistische collages. Hermans behaalde cum laude de graad van doctor in de wis- en natuurkunde (1955, fysische geografie). Hij weigerde de P.C. Hooft-prijs (1971), maar accepteerde wel de Prijs der Nederlandse Letteren (1977), die hij uit handen van de Belgische koning Boudewijn ontving. Hermans wordt met Gerard Reve en Harry Mulisch gerekend tot De Grote Drie, de drie belangrijkste naoorlogse Nederlandse auteurs. Als leerling van het Barlaeus-gymnasium werkte Hermans mee aan de schoolkrant. Onder de bezetting schreef hij zowel korte verhalen als romans. De verzetsroman De tranen der acacia's verscheen als feuilleton in het tijdschrift Criterium (1946) en werd bij verschijning als boek (1949) op grote schaal en overwegend gunstig besproken, waarbij het unieke talent van de jonge auteur werd erkend. Een bescheiden reistoelage won Hermans in 1950 voor de klassiek geworden oorlogsnovelle Het behouden huis (1952). De voorpublicatie van Ik heb altijd gelijk (roman, 1952) veroorzaakte een proces over belediging van het katholieke volksdeel. Paranoia (novellen, 1953) en Een landingspoging op Newfoundland en andere verhalen (novellen, 1957) bevestigden Hermans' reputatie in literaire kring. Vond de experimentele vertelling De God Denkbaar Denkbaar De God (1956) een beperkt publiek, nationale erkenning verwierf Hermans...